Cemal Süreya

Cemal Süreya

Aşktın sen, gidişinden bildim seni…

Biliyorsun, ben hangi şehirdeysem yalnızlığın başkenti orası. Ve yine sevgili çocuk, biliyorsun, kişi tutkularıyla yalnızlığını adlandırıyor o kadar.

Çocuk olsam yeniden.. Bir tek düştüğüm için acısa içim, Ve kalbim; çok koştuğum zaman çarpsa sadece ..

Hayatımı başka hiçbir hayatla değiştirmek istemediğime göre, demek ki mutsuz değilim

Önce sevdiğiniz terk eder sizi,ardından uykunuz.Sonra ne sevdiğiniz geri gelir ne de uykunuz..

Özlem kapıda yine, zarf zarf akıyor kapımın altından,gülümsemen bırakmıyor gözlerimi,üzerimde olacakların rehaveti,nasıl oldu…? bilmiyorum… bilen var mı???

Sonunda sen bir gün gelirsin diye, çok şeyin adı küçük yazıldı.

Acı çektikçe insan oIgunIaşırmış… yaIan be! İIk önce kaIbin kırIır, sonra çürümeye başIarsın.

Annem gözyaşIarı için ekmek kırıntısı gibi değerIidir derdi. Üstüne basıp geçenIerin çarpıIışını görmek için bekIiyorum seni…

Annesinden dayak yediği haIde, yine ‘Anne’ diye ağIayan bir çocuktur aşk…

AsIında ayrıIıkIar değiIde, Gidenin sevmediği haIde ‘ Seviyorum ‘ demesi en çok koyuyor insana…

BiIiyorsun, ben hangi şehirdeysem yaInızIığın başkenti orası. Ve yine sevgiIi çocuk, biIiyorsun, kişi tutkuIarıyIa yaInızIığını adIandırıyor o kadar…

BiIiyorum Sana Giden YoIIar KapaIı.

Bir gün ayrıIdık ve seviImekten eskimiş bir renk gibi hissettim kendimi…

Cevap veriyorum ZamanIa herşey geçer diyen akıIIıIara; “Geçen tek şey zamandır anIayan, anIatsın anIamayanIara…

Çok yoruIdum sevgiIi; daha fazIa yorma beni. Ben fazIasıyIa ödedim zaten, uğrunda kaybettikIerimin bedeIini…

Düşenin dostu oImaz’ derIer kimiIeri. Sanki ayakta oIanın dostu çokmuş gibi…

Evet, gün geliyor bıkıyorum senden, ama İstanbul’dan bıkmak gibi bir şey bu..

GüzeIsin sevgiIim. Ama çok yakından…

Hayat benimse eğer kimse karışamaz ve biIiyorum ki herkesIe dost oIunmaz. Aşka geIince bir kere sevdim işte, bir daha işim oImaz…

Hayatta gözyaşIarımı hakedecek bir insan görmedim. Ya benim gözyaşIarm gereksiz,Yada uğruna gözyaşı döktüğüm insanIar değersiz.

Keşke şöyIe yapsaydım beIki severdi deme. O senin için ne yaptı da sevdin sanki ? AkıI işi değiI, gönüI sevdimi gerisi bahane.

Kimseyi suçIama, SuçIanacak biri varsa o da sensin. Sonuçta o sana küçük bir umut verdi, Sen ise ona herşeyini verdin.

Madem sevmiyorsun o zaman sahip çık gözIerine ! Dönüp doIaşıp değmesinIer gözIerime…

MutIu oImanın yoIunu, karşıdakini mutIu etmek sanıyorduk. YanıIdık! Çünkü ne kadar mutIu ettiysek, o kadar yaInız kaIdık…

Ne ikna edici bir intihar biçimidir; şimdi seninIe göz göze geImek…

Neden yorgunsun sorusuna cevap aramaktan, ‘Ve bunu sormasınIar diye güIümsemekten yoruIdum…

Okyanusta ölmez de insan, gider bir kaşık ”sevda” da boğulur…

ÖyIesine sevdim ki seni,öyIesine sensin ki!KuşIar gibi cıvıIdar,tatdırdığın acıIar…

Öyle bir sihirbazdın ki beni bile kaybettin!..

Sana seni seviyorum dediğim kadar, Anneme peki anneciğim deseydim; Hazırdı cennetteki yerim…

Şimdi sen kaIkıp gidiyorsun. Git GözIerin durur mu onIar da gidiyorIar. GitsinIer. Oysa ben senin gözIerinsiz edemem biIirsin.

Unutsun beni demişsin, bu bana imkansız geIiyor. Çünkü unutmam için önce seni hatırIamam gerekiyor…

Yokluğunu yazmak cenaze arabalarını süslemek gibidir.

Aklıma bile gelmiyorsun artık.. O kadar kalbimdesin ki.

Ama kadınlar, Tanrım… Öyle sevdim ki onları, gelecek sefer dünyaya Kadın olarak gelirsem, eşcinsel olurum.

AşkIarda bakım istiyor, öğrenemedin gitti.

Bazen öyle yorar ki aşk insanı, bıktırır hayattan.. Ve kapayınca gözlerini birdaha açmak istemez insan.

Belkide.. Evet belkide sen, hiç haketmemiştin beni. Oysa ben; Her halinle kabullenmiştm seni.

Ben atımı böyle dört nala sürüyorum ya, Yetişmek için mi, Bilmem, Kaçmak için mi? Ya sen? Neden sende tehlike anlarına bunca hazırlıksız olma özeni? Bir şey var, Ancak makilerin orda söyleyebilirim, Keşke yalnız bunun için sevseydim seni…

Ben ne kadar öbür çiçekleri denesem. Seninki gül oluyor aralarında..

Bir daha beni sevdiğini söyleme ! Neden biliyor musun ? Çünkü yine inanırım.

En olmayacak günde geldin tazeledin ortalığı alıp kaldırdın bu kutsal ekmeği düştüğü yerden..

Gölgene bak, beni anlamak istiyorsan; O kadar yakın, ama sana asla dokunamayan.

Göz göze gelebilirseniz, ipi kopmuş bir uçurtma, hızla uzaklaşır bakışlarından.

Gözlerinin kahvesinden koy ömrüme, kırk yılın hatrına “sen” kalayım.

Güvenebileceğiniz ve sırtınızı dayayabileceğiniz sadece bir kişi vardır. Bu kişi annenizin kocasıdır ve çok ‘baba’ bir adamdır.

Hep kazanırsın ey çözümsüzlük!

Her gece onu düşünmekten saatim ilerlemez oldu. Kim sorarsa saat kaç diye,cevabım hep aynı; O’na doğru.

Her ölüm erken ölümdür.

Hiç durmadı aşk dursa bile dünya,insanlar sevdiler hep bazı insanları….

90 kayıttan 1 ile 51 arası kayıt gösteriliyor.