Hüzünlü Sözler

Hüzünlü Sözler

Aşk, karın doyurmaz biliyorum. Kimse bilmez ki; karnımı değil, kalbimi doyurmak için yazıyorum.

Başıma gelmez dediğim onca şeyi yaşadım da, kalbime değsin istediğim, elini bile uzatmadı!

Bazen bu yüreğe bu kadar acı fazla deriz kendi kendimize. Ama hata bizde; küçücük yürekle kocaman sevmişiz, ne haddimize.

Bazen üzüntüler, gözyaşlarının uzanamayacağı kadar derindedirler.

Bazı insanlar onları dinlemediğim için bana kızıyorlarmış. Ya da öyle bir şeydi tam dinleyemedim.

Ben sadece yoldum. Ama sen beni hep kaybettin!

Bilir misin ne zor ıslak gözlerle uyumak, dokununca kanayan bir kalp taşımak, hasret dolu gözlerle etrafa bakmak ve bilir misin ne zor bu hayatı sensiz yaşamak.

Bir damla hüzündür kalbimden gözlerime yansıyan.

Bir mutluluk fotoğrafı bile çektirmedi bu hayat. Kaybolmuş bir anahtar kadar sahipsizim anne.

Bizim nikahımız mahşere kaldı, seven kalbim seni hiç unutmayacak.

Çoğu zaman sen kör olursun sevginden, O ise nankör!

Çok solcu tanıdım ama hiçbiri senin ki kadar kalıcı devrim yapmadı solumda!

Değer taşıyan tek hikaye vardır, oda bedelini sizin ödediğinizdir.

Dilerim ki mutlu ol sevgilim. Ben olmasam bile hayat gülsün sana. Günahım boynunda, ağlayan bir çift göz bıraktın arkanda.

Dünyaya gelirken sanki senet imzalamışım. Ne kadar dert keder varsa imzamı basmışım!

Eğer farklıysan, yalnızlığa mahkum oluyorsun!

Gidişini ayık bir şekilde izledim, gelişini sarhoş bir şekilde bekledim.

Gönülde şimdilik keder var ey neşe! Şimdi gelme, bir yerde misafir üstüne misafir olmaz!

Gözleri uzaklara dalan birinin, yakınlarda olmayan bir hikayesi vardır.

Güvenme bana! Yüzüne güler, arkandan ağlarım.

Hadi yalnızlığını idam et bakalım, son arzusunu yerine getirebilecek misin?

Hangi mevsimin rüzgarıdır aşk? Ne yana dönsem yüzüme hüzün eser.

Hayatın en hüzünlü anı, mevsimine kapıldığın kişinin bahçesinde açabilecek bir çiçek olmadığını anladığın andır.

Hüzün adres değiştirir zamanla, benden geçer, sana göçer sevdiğim.

İhtiyacım olan neydi biliyor musun? Bir papatya yaprağı daha!

Keşke çocukken fazla mutlu olmayıp birazını da bu zamanlara saklasaydım. Lazım oluyor bu günlerde.

Kimse bilemez be canım. Bir yara bir ömrü nasıl kanatır.

Nelere değiştim hayalini, bilseydin kalırdın sonsuza kadar!

Neyi erken yaşadıysam, ona biraz geç kaldım. Neye en çok çalıştıysam, ondan düşük not aldım. Sen’in kapın açıkken, ben olunmazı çaldım.

Peki, başka bir ekleyeceğin var mı bay ‘hüzün’? Az sonra yatacağım ben.

Sahip olduğum ama hep başkasınınmış gibi hissettiğim kalp sancımdın sen.

Şart mı dudaklarımla kal demem, gözlerim çığlık çığlığa gitme diye haykırırken!

Sen giderken nasıl mı çaresizdim? Anlatayım. Koskoca orman yanıyordu ve benim gözlerimden başka yerde su yoktu!

Sen gidiyordun ben kalıyordum. Ve birden bir yağmur başladı. Her şeyin susması için.

Seni aklıma getirecek birçok şarkı varken, yanıma getirecek hiçbir şey yok.

Sevdiğini kaybeden insanın, gülümsemesinde bile bir hüzün vardır.

Şimdi yüreğim mi sana hesap sorsun, yoksa dökülen gözyaşlarım mı?

Şu an kalbim sıcaksa, fazla uzaklaşmış olamazsın.

Yerlisi değilim ben bu acının. Şartlar öyle gerektirince sonradan yerleştim.

Yine başroldeyim ve yine maalesef üzgünü ben oynuyorum.

Yüzün değil, hüzün görünür bazen aynada. Çeki düzen veremezsin.

“Günlerdir neden susuyorsun?”  dedim. “Seni rahatsız etmek istemedim.” dedi. Sustuğu her gün rahatsızdım o bilmedi.

Artık başka biri alacak yerimi. Ve biliyorum zamanla unutacaksın beni, ama son kez düşün sevebilir mi seni, benim sevdiğim gibi.

Ay değil, mevsim değil, bir ömür geçti sensiz, keşke böyle sevmeseydim, ağlıyorum çaresiz.

Bazen keşke tanışmamış olsaydık diyorum çünkü tanışmasaydık, geceleri dünyada senin gibi biri olduğunu bilmeden uyuyabilirdim.

Bir gün beni nasıl paslı bir makasla, nasıl da derinden budayıp gittiğini fark ettim. Yeni bir filiz veremeyecek kadar derindi kesip attıkların. Sensizlikle oluşmuş hastalığıma, senin bile çare olmayacağını çok geç anladım.

Bu kez anladım hüzünlerden bozma mutluluklar yaşıyorum

Gelir gibi yapıp köşeden ‘U’ dönüşü yapıyordu mutluluk. Bir türlü mutlu olamadık bizde, ama hala ‘U’mutluyuz.

Gözlerinden akan her damla yaş, kalbimden akan bir damla kan gibi, ölmemi istiyorsan durma ağla, bu canım sana feda.

Gülen gözlerim sanma ki bahtiyar, attığım kahkahalarda binlerce gözyaşı var.

Hangisine ağlamalıyım? Hayatımı mahvedip beni bir çırpıda sildiğine mi? Onca yaptığına rağmen seni silemediğime mi?

57 kayıttan 1 ile 51 arası kayıt gösteriliyor.