İlhan Berk

İlhan Berk

aşk ki küçük dağ köyleridir Diyordum, yüzünle çıktığım.

aslında onun karşısındayken konuşmak istemezsin. Çünkü o an susmak, gözlerine doya doya bakmak için en büyük fırsattır.

Bazı sözcükler yaralı doğmuştur,iyileşmez akışı uzun gece..

Bir yerdeyim.! Orayi iniyorum.! Iste acik aynasindasin bunlugumun.!

Buğulu camlardaki sözler gibisin; Yani nefesim olmadan bir hiçsin.

Çocuktur aşk, küçük sürgünüm Bir avuç gökyüzüdür.

Dikkat et ama’larla beni kaybettin, keşke’lerle kendini mahvedeceksin!

Eskitiyorum eskitiyorum kalıyor ne kadar güzel olduğun..

Fazla büyütme kendini, en fazla sevebildiğim kadarsın; dahası yok.

Geceye hey! Dedim. Bir Bulut Beyaz aydinlik Ve Ben Görüyorum Belki Yanlizlik…

Hani “ne yaparlarsa yapsınlar hep çok sevdiğin insanlar” var ya, Onların seni en çok üzenler olması, ne garip.

Herkes yürüsün…sokaklar karanlık biliyorsunuz …köşe başlarında ölmek diye bir korkusu olmasın kimsenin…yürümek bir başkaldırıdır belki de ötesi…

Hesabını veremeyeceğiniz işlere kalkışmayın… Çünkü öteki tarafta bulaşık yıkatmıyorlar.

İlk izlenim çok önemlidir. İlk iki dakika kocaman bir yüreği var sanırsın. Sonra bir ömür o ..

Istahla biliyorsun ki! Yasamaktir ask!

Kadının Yaşı Sorulmaz..! Çünkü oda Bilmez ağladıgı, Sızladığı Gecelerin Hesabını..!

Kimseyi kırmayayım diyorum, bir de bakıyorum kendim paramparçayım!

Korkuyorum, birgün biri çıkıp “Ey İnsanoğlu !” diyecek ve kimse üstüne alınmayacak.

Kötü bir niyeti yoktu aslında, sakarlık işte. kalbimi kırdı gitti.

Ne gerek var kafiyeli cümleler kurmaya.. Özledim işte, o kadar .

Ne zaman ki dinlediğiniz şarkılar size O’nu hatırlatmaz; işte ancak o zaman hayattan bi tat alabilirsiniz.

Oldu Yine Karanlik..Fotograf Cektirmiyorum artik.. Her Biri Baska Biri.. Bu Surata Ya Tutukluyum yani Sanik yada Bir Tanik.!

Onunla göz göze gelince konuşmak istemezsin. Çünkü o an susmak, gözlerine doya doya bakmak için en büyük fırsattır.

Öylesine güzelsin ki beni sen soydun Bir çiçeğe su verir gibi.

Seni anmamak Icin, Dinlemedigim Sarkilarim Var Benim..!

Sesini hatırlamıyorum bile; ama söyledikleri hala aklımda.

Şiir bir bakıma ağacı yapraklarından görmeye çalışmaktır. Her şey o arada saklıdır.

Umudunu kaybetme belki döner.. ama çokta ümitli olma; Belkide gittiğini senden daha çok sever.

Usulca ensenden öptüm seni Usulca, Bozulup dağılıyor topuzun Karnın, kolların ipince düşüyorsun.

Uzat ellerini, küçük sürgünüm Uzat bana El eledir çünkü aşkla ölüm.