Lucretius

Lucretius

Aklı Ve Gerçekleri Kullanan Bir Insan Mükemmele Erişecektir. Doğa Insanın Akıl Gücüne Bir Sınırlama Getirmemiştir.

Bazı Şeyler Değiştiğinde Ve Uygun Sınırlarını Aştığında, Bu Aynı Zamanda O Değişimin Ölümü Olur.

Ben Tanrı’ya Inanırım Çünkü Eğer Yoksa Ona Inanmakla Hiçbirşey Kaybetmem, Ama Eğer Varsa Inanmamakla Çok Şey Kaybederim.

Çocukların Kör Karanlıktan Korktuğu Gibi Bizde Aydınlıktan Korkarız, Çocukların Karanlıktan Dehşetle Beklediklerinden Daha Korkunç Olmayan Şeylerden.

Doğanlar Hem Yaşamayı Hem De Ölümü Kabullenirler Ve Arkalarında Çocuklar Bırakırlar; Böylece Ölüm Yeniden Doğar.

Gözleri Doymuş Olduğu Için Şaşmıyor Kimse.Başınım Üstündeki Işık Tapınaklarına.

Hayat Bir Işinize Yaramadıysa, Boşu Boşuna Geçtiyse, Onu Yitirmekten Ne Korkuyorsunuz? Daha Yaşayıp Da Ne Yapacaksınız?

Her Şey Değişir Ve Hiçbir Şey Olduğu Gibi Kalmaz. Doğa Herşeyi Değiştirir Ve Herşeyin Şeklini Değiştirmeye Zorlar.

Mademki Ölümün Ününe Geçilemez, Ne Zaman Gelirse Gelsin.

Neden Ölümden Korkayım Ki? Ölüm Varken Ben Yokum, Ben Varken Ölüm Yok.

Ölümü Geciktirmek Sonsuzluğu Kısaltmaz.