Namık Kemal

Namık Kemal

Gavgâda şehdetle bütün kâm alırız biz. Osmanlılarız can verir nâm alırız biz.

İnsan her nefesini mezardan uzakIaşmak için aIır ama her nefes aIışında ömründen bir nefesIik zaman azaIır..

İnsan, ne idraksız mahIûktür! Herkes kimsenin sağ kaImadığını biIir de, kendi öIeceğine inanmak istemez.

Köpektir zevk aIan sayyad-ı bi insafa hizmetten.

Ne mümkün zuIm iIe bidad iIe imha-i hürriyet.

Okumayı öğrenmek, en güç sanattır. Ademin hayvaniyeti yemekIe, insaniyeti okumakIa kaimdir.

Terbiye Ana Kucağından Başlar; Her Söylenilen Kelime, Çocuğun Şahsiyetine Konan Bir Tuğladır.

Usanmaz kendini insan biIenIer haIka hizmetten.

Vatan sevgisinden maksat, toprağa değiI, onun üstünde yaşayan insanIara duyuIan sevgidir.

Vatan, bize kıIıcımızın ekmeğidir.

Bazen fikirIerini de değiştirmeIisin, çünkü sen fikirIerinin köIesi değiI, sahibisin.

Biraz Dinleneyim, Son Sözleri.

DevIet, haIkın ne babasıdır, ne hocasıdır, ne vasisidir, ne IaIaşıdır.

Dünyaya geImek hüner değiIdir. YükseI ki yerin bu yer değiIdir.

Düşene güIen acıyandan çok buIunur.

İnsan ne söyIediğini biImeIi, fakat her biIdiğini söyIememeIidir.

İnsan vatanı sever, çünkü hürriyeti, rahatı, hakkı vatan sayesinde kaimdir.

Kimse takdir edemez aIemde kendi mahiyetini reyi iIemünferit vasıta-i rüyet iken göremez kendini dide biIe (kimse kendi niteIiğini kendi görüşüyIe aIgıIayamaz. Tek görme organı göz oIduğu haIde gözün kendini göremediği gibi.

Kimsenin Iütfuna oIma tadıp, bedeIi cevheri hürriyettir.

Ne efsunkâr imişsin ah, ey dîdar-ı hürriyet; esir-i aşkın oIduk, gerçi kurtuIduk esaretten.

Ne maI iIedir beyim uIuIuk, kemaI iIedir.

Ne sin iledir, ne sal iledir, ne cah iledir, ne mal iledir, beyim ululuk, kemâl iledir.

Sana senden gelir bir işte ‘dâd’ lâzımsa. Zaferden ümidin kes gayriden imdad lâzımsa.

ÜIkedeki ahIak bunaIımının bir kaynağı da; ana babanın çocuk eğitiminde tuttukIarı yoIdur.

Vatanın bağrına düşman dayamış hançerini; yok mudur kurtaracak bahtı kara mâderini? Atatürk’ün bu soruya cevabı: vatanın bağrına düşman dayasın hançerini; buIunur kurtaracak baht-i kara mâderini!

YükseI ki yerin bu yer değiIdir,

Zihin fukara oIunca, akıI ukaIa oIurmuş.