Özlem Sözleri

Özlem Sözleri

Adını kurumuş bir gül gibi saklıyorum yüreğimde, bu sevgiyi senden uzaklarda sensiz yaşıyorum. Ne sesin var nede kökün hangi günahımın bedeli bu yokluğun…

Aşk çılgınlığın en zevkli türevidir, öpüşmek ise entegrali…

Babama değerimi sordum, ”Dünyalar kadar dedi. ”Dünyanın değerini sordum.  ”Beş para etmez dedi.”

Balıkların sevgisini bilir misin birbirlerine dokunamazlar ama sevgilerini hep yüreklerinde hissederler bende şimdi sana dokunamıyorum çünkü sen hep yüreğimdesin.

Beklemek güzeldir güzelim dönecekse eğer beklenen… Özlemek güzeldir güzelim özlüyorsa eğer özlenen…

Beklemiyorum artık seni… Biliyorum artık, gelmeyeceksin; yine umut çiçeklerim solacak, yine ağlayacağım, yine hıçkırıklar arasında boğulacağım… Ama sen gelmeyeceksin. Ben hep burada kalacağım.

Benden uzakta olduğunun ne önemi var ki? Ay da güneş de benden çok uzakta ama bir günüm onlarsız geçmiyor.

Bir anımsın okuyup ta bitiremediğim, bir özlemsin yalvarıp ta hükmedemediğim, bir sen sensin merhaba deyip te elveda diyemediğim, bir tek bildiğim var sensiz ben hiçim

Bir gün bir sevda çalar kapınızı… Şaşırırsınız, beklemiyorsunuzdur… Bu güne kadar gelen sevgilere hep misafir olarak bakmışsınızdır… Ancak, bu sevgi aşktan öte olarak yerini alır gözlerinizden kalbinize!

Biraz buruk bir duygu yüklenirse yüreğine gözlerin zaman zaman takılırsa uzaklara kulakların ansızın çınlarsa bil ki bir yerlerde delice özleniyorsun.

Denizlerde yakamoz senin gülen gözlerin mehtap, deniz, dalgalar birde şirin gözlerin. Fırtınalar kopsa da benim deli gönlümde inan ki ne yapsam yine seni özlerim.

Dünya gözlerin kadar güzel olsaydı yaşamaya değerdi!

Gözlerimi kapattığım an gözümün önünde konuşmaya başladığımda ismin ağzımda sanki benim gölgem gibisin peki ya ben senin için neyim söyler misin?

Gülmek için mutlu olmayı bekleme belki mutluluk gülüşünde saklıdır sakin ağlayayım deme belki senin bir tek gülüşün için yaşayan vardır!

Hani insan ağlamak ister, gözlerinden yaş gelmez! Hani gülmek ister, yürekten gülmez! Hani birini bekler o hiç gelmez! İşte o zaman ölmek ister de ecel gelmez!

Hayat neşeli olsaydı, doğarken ağlamazdım!

Her halinle her halimdin gözümden düştün… Zaten hiç benim olmadın hatta “ödünçtün” !

Her zaman duyamadığımız o toprak kokusu bu zamanda aranan gerçek sevgiler gibi yağmur arkasında saklı olan toprak kokusu gibi ortaya çıksa keşke…

Ilık bir rüzgar esti buradan, nereden estiğini bilemedim nereye gidiyorsun dedim özlenen her yere dedi aklıma sen geldin çünkü özlenen sendin. Bitanem ya onu kaybedersin, ya da kendini mahvedersin.

Özlediğim ne sensin ne de bir başkası… Özlediğim gerçekten hissetmeden bana “seni seviyorum” demeyecek biri…

Özlediğim ne sensin ne de bir başkası. Özlediğim gerçekten hissetmeden bana “seni seviyorum” demeyecek biri.

Özlem bence ne bir şeye duyulan hasret nede ulu bir arzulayış. O bence içten içe ağlayış ya da senden ayrı yaşayış…

Pişmanlıklar içinde. Boğazımdaki düğümlenmiş hatıraların anısıyla, seni içimde bitirircesine resimlerimizi kestim tek tek, mektuplarımızı yaktım kul olana dek…

Sana bahçeden gül değil güneşten atom koparıp getirmek istiyorum ama kalbim gibi ellerimde yanar diye korkuyorum.

Seni seviyorum! Diyen dillere değil senin için ağlayan gözlere inan…

Seninle tren yolunun iki rayı gibi yaşamaktan sıkıldım, kesişmeliyiz artık son duraktan önce...

Unutmanın zor olduğunu bile bile… Beni sevmediğinin farkında, bir ömür geçirdiğinin gerekçesiyle… Yüreğimdeki, içimdeki isyanı susturmaya çalışarak…

Usandım yeşermemiş umutsuz bahçeyi beklemekten, usandım, tarla kuşunun sesinden usandım bu yürekten kendimden usandım durup durup seni özlemekten. Gel desem seviyorum seni don desem seni nasıl özledim bir bilsen…

Ya değerdi! Şimdi daha iyi anlıyorum ki nefes almak değilmiş yasamak, ateşlerde yanmak gibi bir şey seni severken sensiz olmak.

Yaşamak önlemsiz, özlem sevgisiz, sevgide sensiz olmaz… Unutma sevmek daima beraber olmak değildir. Sen yokken bile seni yürekte yaşatabilmektir…